استاندارد حسابداری شماره ۸ چیست؟

میخواهی بدونی استاندارد حسابداری شماره ۸ چیه و به چه موضوعی می پردازه فقط کافیه این مقاله از تکس فارس رو بخونی

تا حالا به این فکر کرده ای که یک کارخانه بزرگ چطور ارزش کلی مواد اولیه، کالاهای در حال ساخت و محصولات آماده فروشش را داخل ترازنامه نشان می دهد؟ 🤔 یا مثلاً یک فروشگاه زنجیره ای با آن همه تنوع کالا، چطور موجودی انبارش را حساب می کند و گزارش می دهد؟ 🏬📦
جواب همه این سؤال ها را باید در استاندارد حسابداری شماره ۸ پیدا کرد؛ استانداردی که آمده تا حساب و کتاب موجودی کالا را سر و سامان بدهد و همه چیز را شفاف و قابل مقایسه کند.

این استاندارد دقیقاً روی یکنواخت شدن روش ها تمرکز دارد، یعنی قرار نیست هر شرکت برای خودش یک راه جداگانه برود 🚦. از طرف دیگر، کمک می کند بهای تمام شده موجودی ها به شکل درست محاسبه شود تا نه عددها بزرگ نمایی شوند و نه کمتر از واقعیت نشان داده شوند 💰📊. موضوع مهم بعدی هم افشای اطلاعات است؛ یعنی اینکه شرکت ها موظف اند اطلاعات مربوط به موجودی کالا را طوری گزارش کنند که هر کسی با دیدن صورت های مالی، بتواند وضعیت واقعی کسب وکار را بفهمد 🔍📑.

در واقع استاندارد حسابداری شماره ۸ مثل یک نقشه راه عمل می کند که به مدیران، حسابداران و حتی سرمایه گذاران کمک می کند تصویر روشنی از موجودی کالا داشته باشند 🧭. اگر این استاندارد به درستی اجرا شود، هم تصمیم گیری ها دقیق تر می شود و هم ریسک اشتباه در گزارش های مالی به حداقل می رسد ⚖️.

در این مقاله از تکس فارس قرار است همه چیز را درباره استاندارد حسابداری شماره ۸ با زبانی ساده و کاربردی توضیح بدهیم؛ طوری که هم برای حسابداران مفید باشد و هم برای صاحبان کسب وکارهایی که می خواهند بدانند پشت عددهای ترازنامه شان دقیقاً چه خبر است 😉📘.

خلاصه استاندارد حسابداری شماره ۸؛ حساب و کتاب دقیق موجودی کالا 📦📘

استاندارد حسابداری شماره ۸ که با عنوان «حسابداری موجودی مواد و کالا» شناخته می شود، در واقع آمده تا تکلیف یکی از مهم ترین دارایی های هر کسب وکار را روشن کند. موجودی کالا برای خیلی از واحدهای تجاری قلب تپنده فعالیتشان است ❤️ و اگر درست شناسایی و گزارش نشود، کل صورت های مالی را دچار خطا می کند.

این استاندارد یک چارچوب منسجم و قابل اعتماد ارائه می دهد تا موجودی مواد و کالا از لحظه شناسایی تا زمان گزارش در صورت های مالی، به شکل اصولی اندازه گیری و ارزشیابی شود 📊. هدف اصلی هم این است که عددی که در ترازنامه می بینیم، واقعی، منصفانه و قابل مقایسه با دوره های قبل و حتی با سایر شرکت ها باشد 🔍.

استاندارد شماره ۸ با الهام از استاندارد بین المللی IAS 2 تدوین شده و کمک می کند رویه های حسابداری شرکت ها به هم نزدیک تر شود، طوری که هر کسی با دیدن صورت های مالی بتواند وضعیت موجودی را درست تحلیل کند ⚖️. این موضوع هم برای مدیران مهم است، هم برای حسابداران و هم برای سرمایه گذارانی که به اعداد اعتماد می کنند 🤝.

به زبان ساده، منطق این استاندارد روی دو پایه اساسی بنا شده است؛ اول اینکه موجودی ها باید بر اساس بهای واقعی ای که برای آن ها پرداخت شده ثبت شوند 💰 و دوم اینکه در پایان دوره مالی، ارزش موجودی نباید بیشتر از ارزش واقعی فروش آن در بازار گزارش شود 📉. همین نگاه محتاطانه باعث می شود صورت های مالی نه اغراق آمیز باشند و نه گمراه کننده.

در مجموع، استاندارد حسابداری شماره ۸ مثل یک محافظ عمل می کند 🛡️؛ هم از منافع کسب وکار دفاع می کند و هم اجازه نمی دهد اطلاعات مالی نادرست یا غیرواقعی وارد گزارش ها شود. در تکس فارس تلاش کرده ایم این استاندارد را به شکلی ساده، کاربردی و قابل فهم توضیح بدهیم تا بتوانید با خیال راحت از آن در حسابداری و گزارشگری مالی استفاده کنید 😊📑.

موجودی مواد و کالا در استاندارد حسابداری شماره ۸؛ چی حساب میشه و چی نه؟ 📦🧾

وقتی صحبت از استاندارد حسابداری شماره ۸ می شود، یکی از اولین سؤال ها این است که اصلاً «موجودی مواد و کالا» دقیقاً شامل چه چیزهایی می شود 🤔. این استاندارد آمده تا مرزها را شفاف کند و بگوید کدام دارایی ها باید زیر چتر موجودی کالا ثبت شوند.

در نگاه استاندارد حسابداری شماره ۸، موجودی مواد و کالا به دارایی هایی گفته می شود که یا مستقیماً برای فروش نگه داشته شده اند 🛒، یا در مسیر تولید هستند و هنوز به محصول نهایی تبدیل نشده اند 🔄. حتی کالاهایی که برای مصرف در فرآیند تولید یا ارائه خدمات خریداری می شوند هم در همین دسته قرار می گیرند، چون بدون آن ها عملاً تولید یا خدمت رسانی انجام نمی شود ⚙️.

نکته مهم تر اینجاست که استاندارد فقط به کالاهای آماده فروش نگاه نمی کند. بعضی اقلام مصرفی مثل مواد کمکی، لوازم مصرفی کارگاه یا اقلامی که مستقیم فروخته نمی شوند ولی به شکل غیرمستقیم در فعالیت شرکت نقش دارند هم جزو موجودی ها محسوب می شوند 🧩. این موارد شاید در ظاهر کم اهمیت به نظر برسند، اما از نظر حسابداری اثر مستقیم روی بهای تمام شده و سود دارند 📊.

اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، موجودی مواد و کالا یعنی هر چیزی که یا قرار است فروخته شود، یا هنوز در مسیر تبدیل شدن به محصول نهایی است، یا برای تولید و ارائه خدمات مصرف می شود و نبودش کار را لنگ می کند 🚧. همین تعریف پایه ای است که در استاندارد حسابداری شماره ۸ برای شناسایی، اندازه گیری و گزارش موجودی ها استفاده می شود.

در تکس فارس همیشه تأکید ما این است که شناخت درست مفهوم موجودی مواد و کالا، اولین قدم برای اجرای صحیح استاندارد حسابداری شماره ۸ است 🧠✨. وقتی بدانید چه چیزی موجودی محسوب می شود، هم ثبت های حسابداری دقیق تری دارید و هم صورت های مالی شفاف تر و قابل دفاع تری ارائه می کنید 📘✅.

دسته بندی موجودی مواد و کالا در استاندارد حسابداری شماره ۸ 📦🧾

وقتی پای استاندارد حسابداری شماره ۸ وسط می آید، یکی از نکته های مهم این است که موجودی مواد و کالا نباید در ترازنامه به صورت درهم و برهم نمایش داده شود ❌. این استاندارد تأکید می کند که موجودی ها باید طوری دسته بندی شوند که هر گروه اصلی، جدا و شفاف دیده شود 👀. این کار هم فهم صورت های مالی را راحت تر می کند و هم جلوی برداشت های اشتباه را می گیرد.

یکی از دسته ها، کالاها و محصولاتی هستند که یا ساخته شده اند یا مستقیماً برای فروش خریداری شده اند 🛒. این بخش معمولاً بیشترین توجه را جلب می کند، چون مستقیماً به فروش و درآمد ارتباط دارد و برای خیلی از کسب وکارها مهم ترین قسمت موجودی محسوب می شود 💰.

در کنار آن، موجودی هایی وجود دارند که هنوز به مرحله نهایی نرسیده اند 🔄. کالای در جریان ساخت یا خدماتی که در حال تکمیل هستند، در همین گروه قرار می گیرند. این اقلام شاید هنوز آماده فروش نباشند، اما هزینه برایشان شده و ارزش مالی دارند، پس باید دقیق ثبت و گزارش شوند 🧠.

مواد اولیه هم بخش جداگانه ای از موجودی ها را تشکیل می دهند ⚙️. این ها همان مواد پایه ای هستند که وارد خط تولید می شوند و بدون آن ها عملاً هیچ محصولی ساخته نمی شود. ثبت درست این مواد کمک می کند بهای تمام شده دقیق تر محاسبه شود 📊.

بعضی کالاها در مقطعی از زمان هنوز به انبار نرسیده اند، اما مالکیت آن ها منتقل شده است 🚚. این اقلام تحت عنوان مواد و کالای در راه شناخته می شوند و ملاک ثبتشان، زمان انتقال مالکیت است نه صرفاً رسیدن فیزیکی کالا. همین موضوع باعث می شود گزارش های مالی واقع بینانه تر باشند ⏱️.

در این میان، نباید از اقلام مصرفی غافل شد 🔧. قطعات یدکی، لوازم مصرفی، مواد غیرمستقیم و چیزهایی که شاید مستقیم فروخته نمی شوند اما برای ادامه کار دستگاه ها و فرآیندها ضروری اند، هم جزو موجودی ها حساب می شوند. نبود این اقلام می تواند کل فعالیت را مختل کند 🚨.

حتی بعضی اقلام خاص مثل ضایعات تولید یا دارایی های اسقاط شده ای که معمولاً برای فروش نگهداری می شوند هم در این طبقه بندی جا دارند ♻️. شاید ارزششان کمتر باشد، اما از نگاه استاندارد حسابداری شماره ۸، باز هم بخشی از موجودی مواد و کالا محسوب می شوند و باید شفاف گزارش شوند.

اندازه گیری موجودی مواد و کالا در استاندارد حسابداری شماره ۸ 📏📦

وقتی صحبت از اندازه گیری موجودی مواد و کالا می شود، استاندارد حسابداری شماره ۸ یک قاعده ساده اما خیلی مهم دارد 🔍. طبق این استاندارد، موجودی ها نباید با هر عدد دلخواهی در ترازنامه بنشینند؛ بلکه باید با عددی ثبت شوند که واقع بینانه ترین ارزش آن ها را نشان می دهد 💡.

اصل ماجرا این است که موجودی مواد و کالا همیشه بر مبنای «کمترِ بهای تمام شده یا خالص ارزش فروش» سنجیده می شود ⚖️. یعنی حسابدار باید ببیند هزینه ای که برای تهیه یا تولید کالا پرداخت شده کمتر است یا مبلغی که احتمالاً از فروش آن به دست می آید. هر کدام عدد پایین تری باشد، همان ملاک ثبت در صورت های مالی قرار می گیرد 📊.

حالا چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون بعضی وقت ها شرایط بازار عوض می شود 😕. ممکن است کالا خراب شود، کیفیتش پایین بیاید، تاریخ مصرفش بگذرد یا تقاضا برایش کم شود. در چنین شرایطی، دیگر نمی شود امیدوار بود که آن موجودی با قیمت قبلی به فروش برسد. استاندارد شماره ۸ دقیقاً برای همین مواقع راهکار دارد 🛠️.

اگر پیش بینی شود که موجودی ها دیگر توان ایجاد درآمد قبلی را ندارند، ارزش آن ها باید تعدیل شود ⬇️. این کاهش ارزش به عنوان «هزینه کاهش ارزش موجودی ها» در صورت سود و زیان ثبت می شود تا تصویر مالی شرکت واقعی تر و شفاف تر باشد 📉.

نکته مهم اینجاست که این کار فقط یک ثبت حسابداری ساده نیست ❗. با این روش، صورت های مالی اغراق آمیز نمی شوند و مدیران، سرمایه گذاران و حتی اداره مالیات، دید درستی از وضعیت واقعی دارایی ها پیدا می کنند 👀.

انواع مخارج در استاندارد حسابداری شماره ۸ 💰📦

وقتی صحبت از بهای تمام شده موجودی مواد و کالا می شود، استاندارد حسابداری شماره ۸ یک نگاه کاملاً کاربردی دارد 👀. به زبان ساده، هر هزینه ای که واحد تجاری در روند عادی کارش پرداخت می کند تا کالا یا خدمت را به جای فعلی و وضعیت قابل استفاده یا قابل فروش برساند، جزو بهای تمام شده حساب می شود 🛠️. یعنی فقط قیمت روی فاکتور مهم نیست؛ مسیر رسیدن کالا به این نقطه هم هزینه دارد و باید دیده شود.

مخارج  خرید استاندارد حسابداری شماره ۸

یکی از مهم ترین بخش های این موضوع، مخارج مربوط به خرید است 🧾. مخارج خرید شامل همه هزینه هایی می شود که مستقیم به تهیه کالا یا مواد اولیه ارتباط دارند. علاوه بر مبلغی که بابت خرید پرداخت می شود، هزینه هایی مثل حقوق و عوارض گمرکی، کرایه حمل، بیمه مسیر و هزینه های مشابه هم در این دسته قرار می گیرند 🚚📦. البته اگر فروشنده تخفیف تجاری بدهد، این تخفیف از بهای خرید کم می شود و نباید به عنوان هزینه جداگانه ثبت شود.

هزینه های تأمین مالی واردات استاندارد حسابداری شماره ۸

در بعضی شرایط خاص، هزینه های دیگری هم می توانند به مخارج خرید اضافه شوند ⚠️. مثلاً اگر کالایی به صورت اعتباری وارد کشور شود و واردات نقدی طبق مقررات امکان پذیر نباشد، هزینه های تأمین مالی واردات مثل بهره یا کارمزدهای مربوط، می تواند بخشی از مخارج خرید محسوب شود 💳. این موضوع زمانی قابل قبول است که واقعاً راه دیگری برای واردات وجود نداشته باشد.

مابه التفاوت نرخ ارز استاندارد حسابداری شماره ۸

موضوع مهم دیگر، مابه التفاوت نرخ ارز است 💱. در شرایط استثنایی و مطابق استاندارد حسابداری شماره ۱۶، اگر نرخ رسمی ارز به طور قابل توجهی افزایش پیدا کند، مثلاً از نرخ شناور به نرخ صادراتی برسد، این اختلاف نرخ می تواند به بهای خرید اضافه شود. البته یک شرط مهم دارد؛ باید بتوان این هزینه را به طور دقیق و مشخص به هر یک از اقلام خریداری شده نسبت داد، وگرنه قابل قبول نخواهد بود ❗.

مخارج تبدیل در استاندارد حسابداری شماره ۸ 🔧🏭

وقتی مواد اولیه قرار است به محصول نهایی تبدیل شوند یا یک خدمت آماده ارائه شود، یک سری هزینه ها وسط کار به وجود می آید که به آن ها مخارج تبدیل می گویند ⚙️. این مخارج دقیقاً همان هزینه هایی هستند که مستقیماً در فرآیند تولید یا ارائه خدمت نقش دارند و کمک می کنند مواد خام، شکل نهایی و قابل فروش به خودشان بگیرند.

دستمزد مستقیم در استاندارد حسابداری شماره ۸

یکی از مهم ترین اجزای مخارج تبدیل، دستمزد مستقیم است 👷‍♂️💼. منظور از دستمزد مستقیم، حقوق و مزایای کارکنانی است که حضورشان به طور مستقیم در خط تولید یا اجرای خدمت اثر دارد. یعنی اگر این نیروها نباشند، فرآیند تولید عملاً متوقف می شود. این نوع دستمزد کاملاً قابل ردیابی به محصول یا خدمت مشخص است و به همین دلیل جایگاه مهمی در محاسبه بهای تمام شده دارد.

سربار تولید ثابت در استاندارد حسابداری شماره ۸

در کنار آن، سربار تولید ثابت قرار می گیرد 🏗️. این دسته از هزینه ها به صورت غیرمستقیم به تولید مربوط می شوند و نکته مهمشان این است که با کم و زیاد شدن حجم تولید، تقریباً تغییر نمی کنند. هزینه هایی مثل استهلاک ماشین آلات، هزینه نگهداری ساختمان کارخانه، تعمیرات اساسی تجهیزات و حتی مخارج مدیریتی کارخانه در این گروه جای می گیرند. چه تولید بالا باشد چه پایین، این هزینه ها معمولاً پابرجا هستند.

سربار تولید متغیر در استاندارد حسابداری شماره ۸

در مقابل، سربار تولید متغیر قرار دارد 🔄. این هزینه ها هم غیرمستقیم اند، اما برخلاف سربار ثابت، کاملاً به میزان تولید وابسته اند. هرچه تولید بیشتر شود، این مخارج هم افزایش پیدا می کند و با کاهش تولید، کمتر می شود. مواردی مثل مواد غیرمستقیم مصرفی، دستمزد غیرمستقیم کارکنان پشتیبان تولید و برخی هزینه های جانبی که با حجم فعالیت تغییر می کنند، نمونه های رایج سربار متغیر هستند.

سایر مخارج در استاندارد حسابداری شماره ۸ 📦🧾

وقتی صحبت از بهای تمام شده موجودی مواد و کالا می شود، فقط هزینه خرید و تولید مطرح نیست. یک سری هزینه های دیگر هم وجود دارد که اگر مستقیماً کمک کنند موجودی ها به وضعیت فعلی و قابل استفاده برسند، می توان آن ها را جزو بهای تمام شده حساب کرد 🔍. اما نکته مهم اینجاست که هر خرجی اجازه ورود به بهای تمام شده را ندارد و باید با دقت تفکیک شود.

بعضی مخارج فقط در صورتی قابل قبول هستند که واقعاً برای رساندن کالا به مکان و شرایط فعلی اش ضروری باشند 🚚📍. یعنی اگر آن هزینه حذف شود، موجودی هنوز آماده استفاده یا فروش نباشد. در این حالت، این مخارج می توانند به بهای تمام شده اضافه شوند و ارزش موجودی را به درستی نشان دهند.

هزینه های غیرعادی در استاندارد حسابداری شماره ۸

در مقابل، هزینه هایی هم هستند که هرچند در مسیر فعالیت واحد تجاری اتفاق می افتند، اما ارتباط مستقیمی با آماده سازی موجودی ندارند و باید همان موقع به عنوان هزینه شناسایی شوند ❌📉. مثلاً هزینه های غیرعادی ناشی از ضایعات قابل کنترل مواد، دستمزد یا سایر هزینه های تولید که به دلیل ضعف مدیریت یا خطا ایجاد شده اند، جایی در بهای تمام شده موجودی ندارند و مستقیم به سود و زیان دوره منتقل می شوند ⚠️.

هزینه های انبارداری در استاندارد حسابداری شماره ۸

همچنین هزینه های انبارداری معمولی هم معمولاً جزو بهای تمام شده محسوب نمی شوند 🏢. مگر در شرایط خاصی که انبار کردن، بخشی از فرآیند تولید باشد؛ مثلاً وقتی محصول نیاز به نگهداری دارد تا مرحله بعدی پردازش روی آن انجام شود. در غیر این صورت، این مخارج به عنوان هزینه دوره شناخته می شوند.

سربار اداری در استاندارد حسابداری شماره ۸

از طرف دیگر، سربار اداری که نقشی در آماده سازی موجودی برای استفاده یا فروش ندارد 🗂️ و همین طور هزینه های فروش و بازاریابی 💼📣، هیچ کدام به بهای تمام شده موجودی اضافه نمی شوند. این هزینه ها بیشتر مربوط به اداره کسب وکار و فروش محصول هستند، نه تولید یا آماده سازی آن.

هزینه فروش در استاندارد حسابداری شماره ۸

کاربرد استاندارد حسابداری شماره ۸ و استثناهاش 🧾

استاندارد حسابداری شماره ۸ تو حسابداری، حکم یه نقشه ی راه برای ثبت و ارزشیابی موجودی مواد و کالا تو صورت های مالی رو داره. یعنی به ما می گه چطوری موجودی ها رو درست بشناسیم، قیمت گذاری کنیم و اطلاعاتشون رو شفاف منتشر کنیم، تا همه گزارش ها قابل اتکا و مقایسه باشن. 📊

اما این استاندارد شامل همه چیز نمی شه و یه سری موارد هستن که ازش مستثنا هستن:

• محصولات کشاورزی در زمان برداشت و دارایی های زیستی غیرمولد 🌱: این ها شرایط و چرخه ی متفاوتی دارن و ارزش گذاریشون باید جداگانه انجام بشه.
• موجودی محصولات جنگلی و معدنی 🌲⛏️: چون طبیعت و بازارشون خاصه، شامل استاندارد حسابداری شماره ۸ نیستن.
• کار در جریان پیشرفت پروژه های بلندمدت 🏗️: پروژه های طولانی مدت قوانین خودشون رو دارن و ثبت موجودی هاش فرق می کنه.
• ابزارهای مالی پیچیده 💹: مثل اوراق مشتقه یا قراردادهای مالی خاص که روش محاسبه شون جداست و نمی تونیم طبق استاندارد ۸ ارزشیابی کنیم.

به زبان ساده، استاندارد ۸ کمک می کنه تا موجودی ها درست قیمت گذاری بشن و در صورت های مالی، اطلاعاتی شفاف، قابل اعتماد و مقایسه پذیر ارائه بشه، ولی بعضی اقلام خاص هستن که روش های خودشون رو دارن و باید جداگانه بررسی بشن.

دانلود فایل پی دی اف استاندارد شماره ۸ حسابداری

جمع بندی استاندارد حسابداری شماره ۸ 🧾

استاندارد حسابداری شماره ۸ می گه وقتی می خوایم موجودی ها رو تو صورت های مالی ارزش گذاری کنیم، باید این کار رو به دو معیار اصلی انجام بدیم: اقل بهای تمام شده یا خالص ارزش فروش. این یعنی موجودی ها باید واقعی ترین ارزش قابل بازیافتشون رو داشته باشن. 💰

برای ثبت و محاسبه، استاندارد دو روش اصلی رو تایید می کنه: میانگین موزون و شناسایی ویژه. ✨
سربار ثابت هم بر اساس ظرفیت معمول واحد تجاری تخصیص داده می شه، نه صرفاً حجم تولید لحظه ای. این باعث می شه هزینه ها واقعی و منطقی منعکس بشن.

یکی از نکات مهم این استاندارد، شفافیت و افشای کامل اطلاعات تو صورت های مالیه. یعنی همه جزئیات باید واضح باشه تا گزارش ها قابل اتکا و مقایسه باشن. 📊

حالا یه سوال براتون:
تو شرکت یا کسب وکارتون، کدوم روش ارزشیابی موجودی رو استفاده می کنید، میانگین موزون یا شناسایی ویژه و چرا؟ 🤔
اگه شرایط بازار تغییر کنه، حاضرید روش رو تغییر بدید یا همون رو نگه می دارید؟
تجربیات و نظراتتون رو حتماً تو کامنت ها با ما به اشتراک بذارید! 💬

سوالات متداول

۱. استاندارد حسابداری شماره ۸ چیست؟

استاندارد شماره ۸، اصول و روش های ثبت، ارزشیابی و افشای موجودی مواد و کالا را مشخص می کند تا اطلاعات مالی واقعی، قابل اتکا و مقایسه پذیر باشد.

۲. موجودی مواد و کالا در استاندارد حسابداری شماره ۸ چه مواردی را شامل می شود؟

موجودی ها شامل کالاهای آماده فروش، مواد اولیه، کالای در جریان تولید و مواد مصرفی غیرمستقیم می شود. به طور کلی، هر دارایی که برای فروش یا تولید استفاده شود، جزو موجودی است.

۳. چگونه موجودی ها را در استاندارد حسابداری شماره ۸، ارزش گذاری می شوند؟

موجودی ها بر اساس اقل بهای تمام شده یا خالص ارزش فروش ثبت می شوند؛ یعنی ارزش واقعی قابل بازیافت آن ها در نظر گرفته می شود.

۴. روش های مجاز ارزشیابی موجودی در استاندارد حسابداری شماره ۸، چیست؟

دو روش اصلی وجود دارد: میانگین موزون و شناسایی ویژه. این روش ها باید طبق شرایط کسب وکار انتخاب و مستند شوند.

۵. سربار ثابت چه نقشی در استاندارد حسابداری شماره ۸ دارد؟

سربار ثابت بر اساس ظرفیت معمول واحد تجاری تخصیص داده می شود، نه صرفاً حجم تولید لحظه ای، تا هزینه ها واقعی و منطقی ثبت شوند.

۶. آیا هزینه های فروش و اداری جزو بهای تمام شده موجودی در استاندارد حسابداری شماره ۸ هستند؟

خیر. هزینه های فروش و سربار اداری که مستقیماً برای آماده سازی موجودی ها نیستند، در همان دوره به عنوان هزینه شناسایی می شوند و جزو بهای تمام شده محسوب نمی شوند.

۷. استاندارد حسابداری شماره ۸ چه مواردی را شامل نمی شود؟

این استاندارد شامل کار در جریان پیشرفت پروژه های بلندمدت، ابزارهای مالی پیچیده، موجودی محصولات جنگلی و معدنی و دارایی های زیستی غیرمولد نمی شود.

۸. چه مزایایی دارد که موجودی ها بر اساس استاندارد حسابداری شماره ۸ ارزش گذاری شوند؟

مزایا شامل شفافیت، امکان مقایسه بین دوره ها و شرکت ها، اطمینان از ثبت واقعی هزینه ها و کاهش ریسک مالیاتی است.

۹. کاهش ارزش موجودی ها در استاندارد حسابداری شماره ۸ چگونه ثبت می شود؟

اگر پیش بینی شود موجودی ها نمی توانند درآمد کافی تولید کنند (مثلاً خراب شدن یا کاهش تقاضا)، ارزش آن ها کاهش یافته و این کاهش به عنوان هزینه کاهش ارزش موجودی در صورت سود و زیان ثبت می شود.

۱۰. ثبت و افشای موجودی ها در استاندارد حسابداری شماره ۸ چه اهمیتی دارد؟

ثبت و افشای صحیح موجودی ها باعث می شود صورت های مالی شفاف، قابل اتکا و قابل مقایسه باشند و هم برای مدیران و هم برای مقامات مالیاتی قابل دفاع باشند.

ممکن است برای شما مفید باشد:

حسابداری مالیاتی

کاربرد اسناد مثبته در حسابداری

برای تولید محتوا متنی و طراحی سایت و سئو سایت می توانید به تیم تکمان دیجیتال سرویس ۰۹۳۶۵۰۷۰۱۵۹ مراجعه نمایید